Afbeelding
JK
column

Nou tabee dan

Column 262 keer gelezen

Mijn eerste column, 25 jaar geleden, begon met ‘Een beetje vreemd’, dat zal het nu hier op zondagavond ook weer zijn.
Natuurlijk blijf ik wel columns schrijven, maar dan op gezette tijden en voornamelijk op het internet, op mijn eigen sites of op FB.
De afgelopen week hebben we hier de mirakels getrotseerd van de Zweedse kunst om alles net even anders te maken, met of zonder inbussleuteltje. Maar de kasten en andere bergruimten staan overeind en vallen zelfs niet eens om. Voor mij een rare week, nog één column, deze dus, voor uw mooie krant en dan valt er hier een serene stilte.
Het was elke week ontzettend leuk om iets voor u als lezer te mogen schrijven, de een vond het bagger en de ander sprak er maanden later nog over. Ik heb er lang over nagedacht; stop ik wel of juist niet. Uiteindelijk ontdekte ik dat ik vrij wil zijn, niet ‘verplicht’ meer elke week iets uit de mouwen schudden, maar schrijven als ik er behoefte aan heb. Wat soms, nou zeg maar vaak, mijn struikelblok was waren het aantal lettertekens die ik had, ik kwam er altijd te kort en moest dan weer gaan snoeien in de tekst. Ik was het wel gewend, want toen ik nog de redactie deed had je hetzelfde, maar fijn vond ik het nooit. Maar goed, een afscheid is altijd lastig maar kan niet zonder bedankjes. In de eerste plaats wil ik de redactie en Uitgeverij Groot Hellevoet hartelijk danken voor de door hen gegeven mogelijkheden en uiteraard ook u die de moeite nam mijn epistels te lezen en er regelmatig op reageerde. U zal mij dus niet meer in deze krant aantreffen, maar mocht u me echt missen, ik zal zo nu en dan nog wel een column op FB zetten. (zoek op jan.koopmans.Sr ) Wel met die Sr want, hoe durven ze, er zijn nog twee mensen met precies dezelfde naam in mijn woonplaats. Het ga u goed en allen heel hartelijk dank voor het lezen en reageren, ik voel me bijna wereldberoemd! Tot ergens….

mail: jan@komawa.nl

Uit de krant

Uit de krant