
Bomenkap
IngezondenNatuur verdwijnt,
Waar de mens verschijnt.
Bomen, een bos,
Zonder reden altijd de klos
Geen schuilplek voor dieren,
Zomerse warmte de vrije loop.
Stikstof, zuurstof en verkoeling ten spijt.
Onverdedigbaar groen.
Een oneerlijke strijd.
Vergaderen en bomen over bomen.
Sparren over wat er staat te gebeuren,
Betogen en protest in alle kleuren.
Uiteindelijk toch weer
“Het bos ingestuurd”
Door de bomen het bos niet meer zien, gaat straks niet meer op.
De beuk gaat erin.
Een meedogenloze kettingzaag,
Allemaal machinegeronk.
Onnodig en wat rest,
Is de stilte van een omgehakte stronk.
Afz. De Boomvoormur















