Twee kunstenaars, twee iconen

Kort na elkaar namen we afscheid van twee iconen uit onze gemeente: Tineke Nusink en Jan Bakker. Twee kunstenaars met een geheel eigen signatuur, maar beiden verbonden door hun onuitputtelijke inzet voor de kunst en voor Nissewaard. Hun nalatenschap leeft voort in beelden, schilderijen, verhalen — en vooral in de harten van velen die geraakt zijn door hun werk.

Tineke Nusink was een vrouw van visie én daadkracht. Dit begon al tijdens haar opleiding. Ze begon een kunstgalerie met anderen aan het Noordeinde in Spijkenisse. Later richtten zij de stichting het Oude Raadhuis op, als voorloper van de RAR in het huidige Raadhuis. Bovendien had Tineke nog een bijbaan naast haar opleiding, namelijk bij het Bureau Oudheidkundig Onderzoek van Gemeentewerken Rotterdam (BOOR). Hier restaureerde zij vondsten uit Rotterdam en omstreken en ging zij ook regelmatig mee naar opgravingen. Ook na haar studie ging ze hier nog mee door. Via BOOR en haar eigen galerie gaf ze kunst letterlijk en figuurlijk een plek. Ze creëerde, organiseerde en verbond. Wie in Spijkenisse het beeld van hond Max in de Voorstraat passeert, ervaart haar vermogen om herinnering en emotie tastbaar te maken. En wie ooit door de beeldentuin Het Zwarte Gat wandelde, proefde haar liefde voor samenwerking en de natuur als expositieruimte. Tineke wilde de wereld een beetje mooier maken — en dat is haar gelukt.

Jan Bakker was een stille kracht. Een schepper, een denker, een bouwer. Van tekeningen en schilderijen tot bronzen beelden en roestvrijstalen kunstwerken — zijn oeuvre is groots in zijn veelzijdigheid. Jan was een bekende verschijning, maar nooit op zoek naar de schijnwerpers. Zijn werk, verspreid door de stad, spreekt voor hem. Hij schonk kunst aan het hospice, richtte mede de RAR op, en zorgde ervoor dat Spijkenisse zich een stad van kunst kon noemen. Zijn atelier, zijn tuin, zijn geest: alles ademde creativiteit.

Twee kunstenaars, geworteld in onze gemeente, elk met een eigen stem. Zij gaven vorm aan onze collectieve identiteit. Zij maakten ons dorp, onze stad, mooier — letterlijk én figuurlijk.

Dankbaarheid is het juiste woord. Voor hun beelden, hun inzet, hun levens. Laat hun namen blijven klinken. Want wat zij nalieten, is niet alleen kunst — het is liefde voor de gemeenschap, in brons en verf gegoten.

Foot van Oosten
Burgemeester