Kleine moeite

Over heel de wereld zijn er mensen op de vlucht. Het is niet alleen een Europees of Nederlands probleem. Op veel plaatsen is er geweld, armoede of natuurrampen. Voor veel mensen is hun wereld kapot geschoten door oorlogsgeweld. In elkaar gestort door aardbevingen, orkanen, of vulkaanuitbarstingen. Worden ze en vaak hun familie om wat ze zijn bedreigd. Is er niets meer te eten door tijdenlange droogte, of extreme regenval en overstromingen. De hele huisraad, vee en voedselvoorraad spoelt weg.

Logisch als de wanhoop of de dood nabij is je vlucht naar op het oog betere plaatsen. Waar je hoopt een leven op te kunnen bouwen. Hoopt op een huisje, eten, scholing voor je kinderen, werk. Voor ons zijn dat hele normale zaken, voor anderen een luxe.

Het blijft moeilijk om hele grote groepen op te vangen en te laten instromen binnen de maatschappij. Moeilijk om een vluchteling de juiste papieren te geven zodat hij een huis kan krijgen. Terwijl er voor onze eigen jongeren geen huis voor is, ze bij hun ouders moeten blijven wonen. En ja er zijn rotte appels tussen die vluchtelingen, Die je in “opsporing verzocht” ziet, oudere mensen hun bankpas ontfutselen, winkels beroven en andere rottigheid uithalen. Helaas hoor je over de anderen die wel goed willen veel minder.

Ook in Spijkenisse worden vluchtelingen opgevangen. Niet alleen uit Oekraïne, ook uit bijvoorbeeld Syrië. Uit gebieden waar geen steen meer op de ander staat. Waar de idioot die dit veroorzaakte en zich een “door het volk gekozen leider” noemt nog steeds de macht heeft. Deze mensen die al ruim 1,5 jaar in Nederland zijn hebben nog geen verblijfsvergunning. Dat kan nog wel een half jaar of langer gaan duren. Deze mensen wonen in kleine ruimtes, worden heel regelmatig verkast naar andere locaties. Zien hun familie niet en mogen niets, niet starten met een opleiding, niet werken, niets. Terwijl ze wel heel graag aan de gang willen.

Wij hebben laatst een groep op bezoek gehad. Ze kwamen met fluisterboot de IJsvogel, hebben lekker gegeten, gingen vrolijk zingend weer terug. De boot werd beschikbaar gesteld door stichting Fluisterboot. Het eten door Zorgdomein en Wijndomein de Vier Ambachten, alles werd verzorgd door vrijwilligers. Het was voor ons, de vrijwilligers en de schipper van de fluisterboot een kleine moeite maar voor deze groep een dagje weg uit de ellende.

Fred Lorsheijd