Gedeputeerde hoopt op minnelijke schikking in windmolendossier

Spijkenisse - In 2017 is er in een convenant afgesproken dat er in Nissewaard, toen nog de gemeente Spijkenisse, tenminste 18 MW windenergie gerealiseerd zou worden. Er waren destijds diverse locaties in beeld, maar uiteindelijk heeft de gemeenteraad aangegeven dat de windenergie het beste gerealiseerd kon worden op de Brielse Maasdijk.

Na een uitgebreid traject kwam HVC met een vergunningsaanvraag voor de plaatsing van vijf windturbines. Voor de gemeenteraad twee turbines teveel. Met drie turbines aan de westkant wordt voldaan aan de bestuursopdracht, want die drie turbines produceren 23 MW. Door de twee andere turbines te laten vervallen hebben 6500 inwoners van Spijkenisse Noord geen geluidsoverlast of slagschaduw. Echter, HVC krijgt met drie windturbines de exploitatie niet rond. Een niet sluitende exploitatie is echter niet het probleem van de gemeente, maar van HVC, zo hield de voorzitter van de VVE Leliepark afgelopen woensdag de Statenleden voor tijdens een commissievergadering waar gesproken werd over het windmolendossier. Hij beseft dat er ook gedupeerden zijn van de molens aan de westkant en die twee families zullen ook ruimhartig gecompenseerd moeten worden. Maar als men alles bekijkt, moet het toch niet zo moeilijk zijn om de juiste beslissing te nemen?

Na de weigering van de gemeenteraad om een Verklaring van Geen Bedenkingen af te geven, is HVC naar de Raad van State gestapt. Net als de provincie, want zo hield gedeputeerde Berend Potjer de Statenleden voor: er ligt een bestuursopdracht en die moet nagekomen worden. Volgens hem is er ook geluisterd naar de inwoners, want er was in eerste instantie sprake van zes windturbines. Eentje is al vervallen, vanwege de te verwachte overlast.

Tijdens de bespreking van het dossier bij de Statencommissie Economie en Energie hebben bewoners van Spijkenisse Noord en het buitengebied aan de westkant van de Hartelbrug, de Statenleden gewezen op het feit dat de dijk waarop de molens moeten komen, wel een primaire waterkering is. En wie garandeert dat de windturbines, die op vele duizenden kilo’s beton komen te staan, de dijk niet laten verzakken. De strijd van de bewoners tegen de windturbines is nog niet gestreden, al vreest één van hen dat de dijkveiligheid een ondergeschoven kindje is en dat de minnelijke schikking die de gedeputeerde zegt na te streven, straks een gevalletje handje klap is.

Klimaatburgemeester Alfred Blokhuizen en GroenLinks steunfractielid Henk Veerman zien de molens echter het liefst morgen nog op de dijk staan. Net als een aantal Statenleden. Volgens Blokhuizen valt het geluid van de windmolens weg tegen het geluid van de A15 en de industrie in het Botlekgebied en het uitzicht bestaat nu al uit rookpluimen, vlammen en staal. De bouw van de windmolens is nodig om een gezondere, duurzamere en onafhankelijkere toekomst te realiseren. En als een windmolen niet meer nodig is, kan hij snel afgebroken worden.  Veerman houdt de Statenleden voor dat de gemeente Nissewaard zich niet aan de afspraak met de provincie houdt en nu dus door de Raad van State gedwongen moet worden om de afspraak na te komen. Volgens hem een patroon dat vaker te zien is bij Nissewaard. Nissewaard krijgt te vaak van een rechtbank te horen dat ze bepaalde zaken wel moet doen.

Ten tijde van de besluitvorming in de gemeenteraad, dreigde Potjer dat de provincie de regie terug zou nemen als de gemeente niet meewerkte. Tijdens de vergadering van de Statencommissie gaf hij aan dat de provincie de regie niet terug zal nemen, maar hoopt dat er een minnelijke schikking getroffen kan worden. De vier betrokken partijen, provincie, gemeente, Waterschap en HVC, zitten op ambtelijk niveau om de tafel en onderzoeken de mogelijkheid tot een minnelijke schikking, waarbij zoals de gedeputeerde aangeeft, wel voldaan gaat worden aan de bestuursopdracht. Komen ze er echt niet uit, dan zal het de Raad van State zijn die een oordeel velt.

De gedeputeerde heeft wel moeten toezeggen dat hij de Statenleden op de hoogte houdt van relevante ontwikkelingen, zodra deze zich voordoen want daar schortte het de laatste tijd behoorlijk aan. De informatie bereikte de Statenleden vaak te laat, waardoor een vorige bespreking van het dossier doorgeschoven moest worden. Bewoners mochten toen wel inspreken, maar het dossier werd destijds niet behandeld.