Vrijwilliger in de spotlights

In deze rubriek gunnen we de lezer een spreekwoordelijk kijkje in de keuken bij een vrijwilliger. Vrijwilligers die zich vaak door weer en wind onvoorwaardelijk inzetten, voor hun organisatie, club, vereniging of een goed doel. Niet voor niets noemt men vrijwilligers `het onzichtbare goud’. Vaak wordt zich onterecht te weinig beseft, dat bij de meeste grote evenementen de vrijwilligers de grote drijfkracht zijn van het geheel. Middels deze rubriek hopen we dat deze bijzondere mensen een gezicht krijgen én gunnen we hen dit moment van aandacht.

Deze week is het de beurt aan Arie om zichzelf voor te stellen. 

Ooit is de 76-jarige Arie begonnen met het helpen bij technische klusjes in de speeltuin van Hoogvliet. Toen zijn eigen kinderen nog dreumesjes waren. Inmiddels zijn ook zijn kinderen volwassen en zelf ouders, waardoor Arie inmiddels opa is. Samen met zijn vrouw woont hij sinds tien jaar in Spijkenisse. Voorheen woonde hij op de Zalmplaat in Hoogvliet. `Toen we ruim tien jaar geleden de kans kregen om een appartement te bemachtigen aan de Hongerlandsedijk in Spijkenisse, zijn we verhuisd naar de andere zijde van de Oude Maas’, lacht Arie. 

`In Hoogvliet was het lastig om je kinderen vroeger veilig op straat te laten spelen. De wijken waren druk met verkeer. Via school kwamen we in aanraking met de speeltuinen die er waren. Helaas zijn er daar nu nog maar twee van over, maar vroeger waren er meer’, legt Arie ons uit. In de speeltuinen konden de kinderen heerlijk veilig spelen. Als snel zag Arie dat er extra handjes nodig waren, omdat de speeltuinen gedragen worden door vrijwilligers. Van het één kwam het ander, tot nu aan toe. Het feit dat er in Hoogvliet, gemeente Rotterdam, nog echt bewaakte en omheinde speeltuinen zijn, noemt Arie belangrijk. Voor een klein prijsje kunnen alle kinderen veilig komen spelen. In de kantine is altijd iets te verkrijgen en bij voldoende mankracht aan vrijwilligers worden activiteiten voor de kinderen georganiseerd. Wat niet vergeten moet worden is dat sommige wijken van Hoogvliet gezinnen wonen die het naar verhouding financieel zeer zwaar hebben. Kinderen hebben vaak weinig tot niets. Door de speeltuinen kunnen de allerkleinsten in ieder geval meedoen in het sociale proces, wat goed is voor hun (taal)ontwikkeling. Ook al is Arie nu officieel een trotse Spijkenisser, op de fiets klimt hij nog steeds de Spijkenissebrug over om te helpen bij de speeltuinverenigingen in Hoogvliet, Poortugaal of Rhoon. `Door dit werk ben ik een belangrijke spil in het groter geheel voor kinderen. We kennen iedere kind! Stel dat Spijkenisse ook weer een bewaakte speeltuin zou hebben. Zou ik me meteen aanmelden!’, lacht Arie.