De strijd tegen het water: de ramp van 1953

Hoog water, overstromingen. Het is niet iets van de laatste jaren. Wie in de geschiedenis van Nederland duikt, ontdekt dat ons land altijd een strijd heeft gevoerd tegen het water.

In de nacht van zaterdag op zondag 1 februari 1953 vond de grootste watersnoodramp van de laatste eeuwen plaats. Een langdurige noordwesterstorm stuwde het water op tot ruim vijf meter boven NAP. Midden in de nacht stroomde het water over de dijken en drong de zee Zuidwest-Nederland in. Bij deze ramp verloren 1835 mensen het leven. Meer dan 72.000 mensen moesten geëvacueerd worden net als 200.000 stuks vee. Dijken werden snel gedicht, polders drooggemalen. Dit mocht niet meer voorkomen.

Spijkenisse
De in 1951 voltooide dam in de Brielse Maas heeft veel leed voorkomen bij de watersnoodramp van 1953. Spijkenisse heeft wel last gehad van hoog water en overstroomde gebieden, maar er zijn geen slachtoffers gevallen. Een klein deel van Oostbroek, tegenover de molen, liep onder water. De bewoners waren al geëvacueerd want toen het eb moest worden zakte het water in de haven niet. De deuren van de keersluis bij de molen waren net vernieuwd. Het water stond tot 10 cm onder de rand, maar de deuren hielden het. De dorpskern werd behoed voor een overstroming Op diverse plekken langs de Oude Maas braken de kaden door. Hierdoor overstroomde Oud en Nieuw Hongerland en de Wolvenpolder. Het was spannend of de Schenkeldijk het zou houden. Zwakke plekken werden verhoogd met zandzakken. Ook aan de zuidkant van Spijkenisse werd de dijk verhoogd. De dijk bij Biert dreigde het te gaan begeven en ook daar werden de inwoners geëvacueerd.

Zuidland
De dijken langs ‘t Spui en Haringvliet braken door, waardoor de polders rond Oudenhoorn, Zuidland en Abbenbroek onder liepen. In Oudenhoorn waren geen slachtoffers, in Abbenbroek verdronk een persoon tijdens de evacuatie. Zuidland werd echter zwaar getroffen. Het water kwam van alle kanten het dorp binnen, opgestuwd door de zware storm en het hoge water in de polder. Menig inwoner werd verrast. In de vroege morgen van zondag 1 februari rond half vijf klepperde de klokken van de Dorpskerk als teken dat er een ramp was. Niemand wist wat voor ramp tot het water kwam en velen vluchten de zolders of daken op. Een enkeling kon nog op tijd het dorp bereiken. De Stationsweg en de Ring waren de enige plekken waar het nog droog was. Alles wat rijden en lopen kon, zowel mens en dier, vluchtte naar de Ring, het water kwam er aan. In Zuidland verdronken 21 mensen. Zij kregen een tijdelijke graf in Geervliet. Op 19 september 1953 werden de slachtoffers op de Nieuwe Algemene begraafplaats aan de Kerkweg met veel eerbied herbegraven.