Tien jaar Nissewaard: samenwerken

Op 1 januari 2015 zag de gemeente Nissewaard officieel het levenslicht. Een gemeente ontstaan uit de gemeenten Spijkenisse en Bernisse.

In april 2011 werden een stuurgroep en een projectgroep gevormd om de mogelijkheden tot verdere samenwerking tussen de twee gemeenten in de toekomst te verkennen. Daarbij werd er gekeken naar een ambtelijke fusie, waarbij beide gemeenten vanuit één werkorganisatie bediend werden, en een centrumgemeente-constructie. Spijkenisse zou in dat geval als centrumgemeente fungeren voor Bernisse. Bernisse zou in dat geval een deel van de taken uitbesteden aan Spijkenisse maar bleef wel bestuurlijk zelfstandig. De Stuurgroep adviseerde in 2012 de centrumgemeente-constructie verder uit te werken. 

Het college van B&W van Bernisse betwijfelde of die samenwerkingsvorm voor de toekomst een duurzame oplossing was en wilde daarom ook een bestuurlijke fusie onderzocht hebben. Bernisse was immers een kleine gemeente en zag steeds meer taken op zich afkomen. De Wet Sociale Werkvoorziening, de Wet Werken naar Vermogen, de Jeugdzorg en de AWBZ-begeleiding, de centrale overheid stootte allerlei taken af en legde deze bij de gemeenten neer. Samenwerken was noodzakelijk om ook voor de lange termijn de kwaliteit en continuïteit van de dienstverlening aan de inwoners te kunnen garanderen.

Voor Bernisse was de stip aan de horizon één grote gemeente Voorne-Putten. Hellevoetsluis sprak zich echter destijds uit tegen iedere samenwerking waarbij zij moest inleveren en daarom bleef er maar één mogelijkheid over en dat was een fusie met Spijkenisse. Vanuit Oudenhoorn kwam het verzoek om in het geval van een fusie Oudenhoorn af te staan aan Hellevoetsluis maar daar voelde het Bernisser college niet veel voor. Er werd immers geïnvesteerd in de kern en dat doe je niet als je het weg wilt geven.

Het fusievoorstel leverde vooral in de raad van Bernisse flinke discussies op. In Spijkenisse werd er niet lang over gepraat. Het voorstel om te fuseren kwam immers vanuit de gemeente Bernisse en werd niet opgelegd door de Commissaris van de Koningin. Wat voor beide raden wel van belang was, was dat het belang van de inwoners voorop stond.

De onderzoekswensen van de gemeenteraden werden op papier gezet en een onafhankelijk onderzoeksbureau ging aan de slag om een rapport op te stellen, dat uitwees dat er een vruchtbare bodem was om tot verdere samenwerking te komen. De provincie bracht de financiële zaken in kaart en hoewel de fusie voor beide gemeenten een goede ontwikkeling was, kwam er geen schip met geld binnen. Er moest bezuinigd worden.