Kunstenaarsgesprek in Beeldentuin Ravesteyn

Tijdens Beeldentuin Ravesteyn 2026 vindt op 16 mei om 14.30 uur een kunstenaarsgesprek plaats met Laura Grimm, Gijs van Poecke en Erik Sep onder leiding van Han de Kluijver. In de historische omgeving van de Ruïne Ravesteyn gaan zij met elkaar – en met het publiek – in gesprek over materiaal, landschap en betekenis.

Sculptuur tussen landschap en tijd
Beeldentuinen nemen binnen het Nederlandse kunstlandschap een bijzondere positie in. In een tijd waarin veel kunstervaringen zich naar digitale platforms verplaatsen, bieden zij een zeldzame mogelijkheid tot een directe, lichamelijke ontmoeting met kunst. Sculptuur wordt hier niet alleen bekeken, maar ervaren in relatie tot ruimte, afstand, licht en tijd.

Het landschap fungeert daarbij niet als neutrale achtergrond. Wind, vegetatie, weersverandering en seizoenen beïnvloeden voortdurend de manier waarop een werk wordt waargenomen. De betekenis van een sculptuur ligt daardoor nooit volledig vast; zij verschuift in een voortdurende dialoog met haar omgeving.

Het kunstenaarsgesprek vormt in dat opzicht een tweede laag van de tentoonstelling. Het geeft woorden aan wat zich buiten vaak zwijgend voltrekt: het denken van kunstenaars met materiaal, ruimte en context.

Materiaal als drager van betekenis
De drie kunstenaars vertegenwoordigen uiteenlopende benaderingen van sculptuur, maar delen een interesse in materiaal als betekenisdrager.

Laura Grimm werkt met wol van lokale schapen en verbindt haar praktijk met vragen rond zorg, landschap en duurzaamheid. Haar werk laat zien hoe materialen niet alleen fysiek, maar ook cultureel en ecologisch geladen zijn. Het ambachtelijke proces wordt zo onderdeel van het verhaal van het werk.

Gijs van Poecke onderzoekt in staal en brons de spanning tussen massa en kwetsbaarheid. Zijn sculpturen bewegen tussen abstractie en herkenning en ontwikkelen hun betekenis in relatie tot de ruimte waarin zij geplaatst zijn. Zij nodigen de kijker uit tot beweging en tot een steeds nieuwe positie in de waarneming.

Erik Sep vertrekt vanuit een radicaal andere houding. Zijn installaties lijken opgebouwd uit gevonden materialen en geïmproviseerde constructies die herinneren aan verlaten industriële landschappen of tijdelijke overlevingsstructuren. In hun ogenschijnlijke eenvoud resoneren grotere vragen over verval, onzekerheid en de fragiliteit van onze gebouwde wereld.

Het gesprek als onderdeel van het werk
Het kunstenaarsgesprek sluit aan bij de bredere ambitie van Ravesteyn om kunst niet alleen te tonen, maar ook te contextualiseren. In de dialoog tussen kunstenaars, publiek en plek ontstaat een ruimte voor reflectie waarin het kunstwerk zich verder kan ontvouwen.

Sculptuur verschijnt daarbij niet alleen als object, maar als resultaat van keuzes, twijfels en onderzoek. Waarom wordt een bepaald materiaal gekozen? Hoe reageert een vorm op haar omgeving? En wat gebeurt er met een werk wanneer het buiten, in een landschap met geschiedenis, wordt geplaatst?