Bewoners De Hoek blijven strijden tegen opvang verslaafden

Spijkenisse - De een na laatste raadsvergadering kende gisteravond een volle publieke tribune. Inwoners uit de Hoek en de Rietvelden wilden de raad duidelijk maken dat zij niet van plan zijn om akkoord te gaan met opvang van verslaafden in hun wijk. Wijkbewoonster Aranka vroeg om de huidige situatie te bevriezen of liever nog, terug te gaan naar de oude maatschappelijke opvang, tot de gehele procedure van vergunningsaanvraag, bezwaar en beroep is gevolgd. Tijdens de rondvraag vroeg Sip van der Weg (CDA) nog expliciet aan wethouder Postma of hij daaraan mee wilde werken. Dat wil of kan de wethouder niet. 

Per 1 januari is het beschermd wonen van kracht geworden en het hele zorgsysteem in de Herstart is van maatschappelijke opvang naar beschermd wonen opgezet. Dat houdt in dat er nu cliënten geplaatst worden die de geboden intensieve zorg nodig hebben. ‘We hebben een zorgplicht naar deze doelgroep en derhalve gaat de plaatsing van nieuwe cliënten door. Zeker nu er zicht is op een vergunningsaanvraag waarmee de puntjes op de i worden gezet.

De bewoners hebben zich vastgebeten in de stukken, de regels en de plannen van de gemeente. En volgens Aranka Ory Bertha is dat maar goed ook omdat anders nooit de fouten in de procedure en de participatie boven water waren gekomen. Maar het is mosterd na de maaltijd. De bewoners mogen straks bezwaar aantekenen, maar worden ze serieus genomen. De uitkomst staat al vast. ‘Neem ons serieus’, verzoekt zij raad en college. De bewoners zullen bezwaar maken want zij willen een veilige woonomgeving. Meet niet met twee maten. Aan de ene kant preventief fouilleren en en aan de andere kant toestaan dat er gedeald worden en mensen in een pand mogen gebruiken. Ory Bertha verwijst in dat kader ook naar artikel 13b van de Opiumwet. Bij drugs in en rond panden kan de overheid bestuurlijk ingrijpen om de rust in de omgeving te herstellen. Het gaat om een woonwijk met spelende kinderen, met schoolgaande jeugd, maar ook een wijk die een belangrijke route naar Sporthal Den Oert vormt.

Bewoners willen harde garanties. En die willen ze zwart op wit. Zo willen ze een eerlijk transparant onderzoek op de bestemming van de locatie, handhaving van de situatie zoals die nu is en geen nieuwe instroom,  een handhavings en veiligheidsarrangement waarbij bewoners , scholen en verenigingen actief betrokken worden en duidelijkheid waar dit formeel is vastgelegd. Scherpe voorwaarden, maar dat is volgens Ory Bertha nodig omdat voor veel bewoners de woorden van de gemeente na 1998 hun waarde hebben verloren. 

Het is voor de gemeente onacceptabel dat verslaafden en dak- en thuislozen ambtenaren in het stadhuis bedreigen. De burgemeester heeft ingegrepen. Dat begrijpen de bewoners, maar ook hun wijk wordt stelselmatig bevuild, bewoners voelen zich geïntimideerd, en zij ervaren te vaak dat ze het zelf maar moeten uitzoeken. ‘Als bedreiging bij het gemeentehuis een harde grens is, dan moet die grens in de wijk minstens zo hard zijn. Wij zijn niet tegen zorg. Iedereen verdient een kans zegt u, dit onderschrijven wij . Maar ieder kind verdient ook een veilige speelplaats. Schoolgaande jeugd een veilige leeromgeving, sportende jeugd in de avonden een veilige fietsroute, Iedere vrouw en ieder meisje een veilig gevoel, En iedere bewoner een dealer vrije! wijk.’

Omdat de bewoners de laatste steen boven willen hebben, met betrekking tot afspraken uit het verleden is er een WOO verzoek gedaan. Volgens Ory Bertha heeft de gemeente de aanvraag afgeraden, maar ze zetten door. De bewoners willen weten wat er in 1998 toegezegd is met betrekking tot de opvang van verslaafden. De burgemeester geeft aan dat volgens de wet de gemeente gerechtigd is om een verzoeker te vragen of hij/zij de benodigde informatie niet op een andere manier kan bemachtigen.

Ook Troy Leliënhof sprak de raad toe. Zijn zus en haar kinderen verhuizen binnenkort naar de Hoek en daar maakt hij zich zorgen over. Hij heeft zelf gewerkt met mensen met verslavingsproblematiek, gedragsproblematiek en met gespecialiseerde gezondheidszorg. Hij heeft met open mond geluisterd naar hoe het Leger des Heils deze mensen wil huisvesten en dat de gemeente dit aan hen wil overlaten. Volgens hem past deze doelgroep niet in een woonwijk met scholen. Ja opvang is nodig, maar niet daar. Zeker niet omdat hij aangeeft dat mensen met een verzwaarde problematiek zich zelf vaak verwonden en personeel bedreigen of betasten. Ze kunnen gewelddadig worden en zich bewapenen met slag, stoot of steekwapens. Veel van deze cliënten hebben te maken met hechtingsproblematiek, ontwenningsproblematiek en seksuele stoornissen. Deze mensen moeten begeleid worden door personeel dat hiervoor geschoold is. Niemand zit te wachten op een gijzeling en het trekken van wapens. Op een dergelijk moment is ook het Leger des Heils niet meer verantwoordelijk maar de politie. Zoek een veilige plek en zorg voor gespecialiseerde zorg. Zo blijft Nissewaard veilig en leefbaar.

Naast Sip van der Weg, gebruikten ook Roy Masthoff (VOOR Nissewaard) en Anita Verweij (Lijst Verweij/Hardt voor Nissewaard) de rondvraag om duidelijkheid van de wethouder te krijgen. Zo gaf Masthoff aan dat het tijd werd dat er duidelijkheid kwam voor de bewoners. Wat gaat er gebeuren, mag er nu wel of niet overnacht worden en is er in 1998 nu wel of niet gezegd dat er geen verlslaafden zouden komen. Wethouder Postma begrijpt dat er zorgen zijn, maar er verandert niets aan de huidige werkwijze. Overnachten zou niet mogen, maar destijds is in het bestemmingsplan opgenomen dat er sprake was van een psychiatrisch ziekenhuis van Antes. Als je de Herstart onder die noemer meeneemt, mag er overnacht worden. En om die reden wordt er o.a. een omgevingsvergunning ingediend.

Voor Anita Verweij telt de veiligheid zwaar. Burgemeester Lamers haast zich om aan te geven dat de Hoek geen veiligheidsrisicogebied is. Dat is het centrum wel, met uitbreiding naar de Oude Maas. Maar als het nodig is, is de burgemeester bereid om het gebied uit te breiden. Hij vertrouwt er echter op dat het niet nodig is omdat er volgens hem duidelijke afspraken met het Leger des Heils zijn gemaakt over de verantwoordelijkheid binnen en buiten. En buiten is het Leger des Heils ook voor een deel aansprakelijk, net als een cafébaas die ook moet zorgen dat er rondom zijn zaak niets gebeurt.