Locoburgemeester Postma feliciteert eeuweling

Zuidland - Op donderdag 11 september feliciteerde locoburgemeester Jeroen Postma mevrouw Schoordijk - Boender die deze dag honderd jaar werd. Mevrouw is geboren op 11 september 1925 te Rhoon.

Mevrouw komt uit een gezin van vier kinderen. ‘Wat in die tijd heel bijzonder was’, begint mevrouw, ‘is dat ik na de lagere school naar de huishoudschool mocht als enige van de klas. In die tijd was het normaal dat meisjes ergens gingen werken. Maar ik mocht doorleren van mijn vader.’

Van Rhoon naar Abbenbroek
Na de oorlog, tijdens de bevrijdingsfeesten, leerde mevrouw haar man kennen. ‘In het begin van de oorlog, was er nog wel het een en ander te doen’, vertelt mevrouw, ‘maar naarmate de oorlog langer duurde, ebde dat een beetje weg. Dus na de bevrijding nam iedereen het ervan en ging ieder dorp af voor de bevrijdingsfeesten.’ Op het feest in Spijkenisse leerde ze haar man kennen. Hij kwam uit Abbenbroek. Het is ook in dit dorp, waar mevrouw na haar trouwen kwam te wonen. ‘Dat was best wennen. We kwamen te wonen in de oude pastorie, waarin een aantal appartementen gemaakt was, vanwege het woningentekort.’

Kinderen
Het echtpaar kreeg vier kinderen. Helaas heeft het gezin een hoop verdriet gekend: hun oudste zoon overleed toen hij 20 jaar oud was ten gevolge van een ongeluk. Ondanks dit zware verdriet ging het echtpaar door, met hun oudste dochter als steunpilaar voor hen en de twee jongsten. Later sloeg het noodlot nog een keer toe, toen ook deze oudste dochter overleed aan een hersenbloeding. Het gezin is, mede door deze gebeurtenissen, wel heel hecht geworden. Mevrouw heeft ook heel veel steun aan haar schoonzoon. Hij doet de boodschappen en komt regelmatig langs. Naast haar kinderen heeft mevrouw ook nog acht kleinkinderen en tien achterkleinkinderen. Ook zijn er nog twee kleintjes op komst. ‘Ik vind dat erg leuk’, glundert mevrouw. ‘Ik noteer ook graag de leuke uitspraken van die kleintjes. Eentje zei laatst toen het mistig was, dat het ‘buiten misselijk was’. Dat is toch geweldig? Ik geniet daar ontzettend van!’ Naast het noteren van de bijzondere uitspraken van haar achterkleinkinderen, doet mevrouw af en toe nog een woordzoekertje. Vroeger deed ze ook aan handwerken, maar dat is lastig geworden, nu haar zicht wat slechter is.

Het leven is een feestje
Ondanks alle gebeurtenissen, is mevrouw erg positief ingesteld. ‘Het positief denken en positief blijven, doortastend zijn, is zo belangrijk.’ Mevrouw is ervan overtuigd dat dit haar honderd heeft laten worden. Daarom werd haar verjaardag groots gevierd met de hele familie.