CDA Nissewaard: Geen echte participatie zonder echte openheid

Burgerparticipatie klinkt mooi in beleidsstukken, maar zonder openheid blijft het vooral een papieren belofte. Dat beeld herkennen wij helaas ook in Nissewaard en is niet de open bestuurscultuur die inwoners mogen verwachten, zo stelt het CDA.

‘Dat blijkt opnieuw rond de opvanglocatie van het Leger des Heils aan de Hoeklaan in Nissewaard. Na een verzoek op basis van de Wet Open Overheid (WOO) ontvingen omwonenden enorme hoeveelheden documenten. Toen het CDA Nissewaard vroeg om dezelfde stukken, zagen we een wirwar aan bestanden. Hierdoor was het vrijwel onmogelijk om een duidelijk beeld te krijgen van gesprekken, afspraken en twijfels rondom de omgevingsvergunning. Het CDA heeft daarom gevraagd om de informatie overzichtelijk met de gemeenteraad te delen.’

Echte participatie kan niet bestaan zonder begrijpelijke en toegankelijke informatie. De WOO is juist bedoeld om inwoners en volksvertegenwoordigers op tijd inzicht te geven in hoe besluiten tot stand komen. Zonder openheid groeit het wantrouwen en blijft van participatie weinig meer over dan achteraf mogen reageren op plannen die eigenlijk al vaststaan.

Het CDA heeft eerder in overleggen met inwoners erop gewezen dat de afwikkeling van WOO verzoeken in de praktijk niet werken. De verzoeken om informatie worden als “te algemeen” of “te omvangrijk” bestempeld en als de gegevens worden geleverd, is er nauwelijks soep van te maken. Helaas kent de WOO geen sancties voor dit gedrag.

Volgens fractievoorzitter Pieter Verhoog zet het CDA Nissewaard stevig in op participatie en transparantie. In het verkiezingsprogramma staat letterlijk dat “inwoners een echte rol” moeten krijgen in de besluitvorming en dat “voorbereidingen op besluiten zoveel mogelijk openbaar besproken worden.” Ook staat in het programma dat “de gemeente achterloopt bij de uitvoering van de Wet Open Overheid” en dat een nieuw college hiervan prioriteit moet maken. Daarnaast wil het CDA dat inwoners vooraf weten wat er met hun inbreng gebeurt en dat ambtelijke adviezen weer openbaar worden gemaakt.

Dat zijn geen details, maar de basis van een gezonde lokale democratie. Want zonder openheid geen vertrouwen. En zonder vertrouwen geen echte participatie.

Er is nog een lange weg te gaan. Ook de partijen die straks samen een coalitie vormen, zullen dit onderwerp dus serieus moeten oppakken en werk moeten maken van een duidelijk verbetertraject. Zelfs ook hier ontbreekt het, twee maanden na de verkiezingen van 18 maart, aan openheid richting inwoners over het formatieproces.

Verhoog: ‘Wij wensen de coalitiepartijen oprecht succes. Tegelijkertijd zullen wij hen kritisch blijven volgen en aanspreken op hun (verkiezings-)beloften, juist ook wanneer zij hun eigen kiezers dreigen teleur te stellen.’