Max krijgt vorm. Binnenkort kan het boetseren beginnen.
Max krijgt vorm. Binnenkort kan het boetseren beginnen. Foto: Madeleine de Haas.

Maak Max mogelijk, zodat het verhaal verteld kan blijven worden

Algemeen 172 keer gelezen

Spijkenisse - Op 28 oktober 1942 werd de Joodse familie Levie vanuit hun woning annex slagerswinkel aan de Voorstraat 220 (nu 14a) te Spijkenisse, als laatste van de 45 Joodse inwoners van Voorne-Putten,  door de Duitse bezetter op transport gesteld. 

Geen van hen ontkwam aan de verschrikkingen van de Holocaust. Allen vonden de dood in vernietigingskampen. Alleen Max, de Duitse herdershond van de slagersfamilie, overleefde de oorlog en hield dagenlang na de deportatie van de familie trouw de wacht voor de deur van de slagerij. Max zou zijn baasjes nooit meer terugzien.

Op 28 oktober a.s. is het precies 80 jaar geleden dat vader Salomon Levie (50), moeder Mina Levie-Monas (56), zoon Charles (15), dochter Elly (10) en inwonend tante Adriana de Vries (78) hun trouwe Max een laatste aai gaven. Op 27 oktober hoopt het comité ‘Maak Max Mogelijk’ voor de deur van de voormalige slagerij een levensgrote bronzen Max te onthullen. 

In ‘MORE ‘aan de Spuistraat in Spijkenisse heeft beeldhouwster Tineke Nusink een tijdelijk atelier ingericht, waar ze enkel dagen per week aan de totstandkoming van Max werkt.  Tineke is in Nissewaard o.a. bekend als maakster van de Nissewaardpenning. Ook maakte zij de ‘Annetje Fels- Kupferschmidt’ onderscheiding die jaarlijks door het ‘Nooit meer Auschwitz Comité’ wordt uitgereikt. Vandaag (3 mei) gebeurt dat aan Prof. Dr. Deborah Dwork uit Amerika.
‘Er zijn veel mensen vanaf het eiland weggevoerd’, zegt Tineke. ‘Waaronder de familie Levie.’ Ze kreeg de vraag of ze misschien een plaquette kon ontwerpen voor aan de gevel. ‘Die gevel biedt daar geen ruimte voor. Toen ik me echter in het verhaal ging verdiepen, zag ik dat Max was achtergebleven en zo ontstond het idee om als je aandacht wilt vragen voor het verhaal, je een groot beeld moet plaatsen.’ Tineke nam een kijkje ter plekke om te zien of het wel mogelijk was. ‘Het is krap, maar het kan.’ Ze besprak haar idee met Joop van der Hor en inmiddels wordt er hard gewerkt aan de oprichting van een stichting, met in het comité van aanbeveling o.a. Jan Slagter van Omroep Max en burgemeester Van Oosten.

Het beeld van Max toont een liggende Duitse herder die in de richting van de Groene Kruisweg kijkt; de plek waar zijn baasjes naar het tramstation zijn afgevoerd. Hij luistert of hij ze al hoort aankomen. ‘We hebben gekozen voor een liggende hond omdat een staande of zittende hond te vandalisme gevoelig is. Max komt ook op een plaat te liggen die verzonken wordt op een betonnen sokkel.’ Op dit moment bestaat Max uit een basis van EPS, een soort polystyreen schuim. Tineke heeft de vorm uitgesneden en gaat binnenkort beginnen met boetseren met was.
De eigenaar van het pand op de Voorstraat heeft toestemming gegeven voor plaatsing. Bij de gemeente is het vergunningentraject gestart, maar dat verloopt wat stroperig. De initiatiefnemers hopen dat alles snel geregeld is, want Max moet wel op 28 oktober voor de deur liggen.

Wilt u helpen om Max op zijn plek te krijgen, kijk dan op www.maakmaxmogelijk.nl Doneren is ook mogelijk, maar tot de stichting een feit is, kan er gebruik gemaakt worden van de bankrekeing van de Stichting Mens Centraal: IBAN: NL36INGB0007443734 ovv Maak Max Mogelijk

Uit de krant