Edna Aden Ismail, de vrouw die Somaliland veranderde | GrootNissewaard.nl
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=5226283&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=grootnissewaard.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=320" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Logo grootnissewaard.nl
De 80-jarige Edna praat nog altijd vol passie over haar missie: het verminderen van kraamvrouwensterfte.
De 80-jarige Edna praat nog altijd vol passie over haar missie: het verminderen van kraamvrouwensterfte. (Foto: Foto-Ok.nl )

Edna Aden Ismail, de vrouw die Somaliland veranderde

  •   98 keer gelezen

Spijkenisse - Als klein meisje was Amira Abdalla al een grote fan van Edna Adan Ismail, die het tot eerste gecertificeerde verloskundige, echtgenote van een president en eerste vrouwelijke minister schopte in een land waar meisjes niet naar school gingen.

Afgelopen zomer bezocht Amira Somaliland en ontmoette Edna, die vertelde dat ze haar memories had geschreven. Amira nodigde haar uit voor een bezoek aan Spijkenisse waar zij vanavond in de Boekenberg haar boek, 'A Woman of Firsts, The Woman Who Built a Hospital and Changed the World', presenteerde. Victor Thissen van de Boekenberg en burgemeester Foort van Oosten kregen beiden een exemplaar uitgereikt.  Morgen geeft  ze een lezing in Eindhoven tijdens de Technology for Global Development bijeenkomst.

Edna groeide op in Brits-Somaliland. Dit protectoraat werd in 1960 samengevoegd met het voormalige Italiaans-Somaliland en vormde Somalië. Omdat alles uiteindelijk in Mogadishu bepaald werd, riep het in 1991 haar onafhankelijkheid uit en noemt zich sindsdien de Republiek Somaliland. Als 6-jarige ging Edna niet naar school, maar speelde wel veel buiten. 'Ik had een schommel en daar wilden de jongens ook op schommelen. In ruil daarvoor wilde ik met hen voetballen.' Edna's vader had van de veranda een klaslokaal gemaakt waar een door hem ingehuurde leerkracht na school de jongens hielp met huiswerk. 'Mijn veranda en mijn vader betaalt de leraar, dus ik schoof aan en ontdekte de magie van het alfabet.' Later ging ze in Djibouti naar school, waar een tante van haar les gaf op een school waar jongens en meisjes welkom waren.

Tijdens haar studie verpleegkunde in Engeland leerde ze Annika kennen, wiens vader burgemeester was in Krimpen aan de Lek. Daar ontdekte ze in 1958 tijdens haar vakantie de schoonheid van Nederland en de bollenvelden. De bloeiende tulpen zijn haar altijd bijgebleven. Ze kwam later terug naar Nederland om aandacht te vragen voor genitale verminking. 'Ik heb ouders maar ook professionals verteld wat er in 60 landen in Afrika gebeurde.' Ze kon uit eigen ervaring spreken, want ook zij is een slachtoffer. 'Gelukkig is er nu door de religieuze mannen in Somaliland een fatma uitgesproken over type 3 verminking. Het begin is er en ik hoop dat over een aantal jaren de genitale verminking helemaal verdwenen is.'

Als jong meisje ging ze al met haar vader mee naar het ziekenhuis waar ze hem soms wanhopig hoorde zeggen wat hij nodig was. In die tijd ontstond haar droom, een ziekenhuis bouwen zoals haar vader zou willen. Ze heeft uiteindelijk al haar bezittingen moeten verkopen om geld bijeen te krijgen om dat ziekenhuis te bouwen. Midden in Hargeisa, op een terrein dat als executieterrein en vuilstort werd gebruikt. In de 18 jaar dat het ziekenhuis nu bestaat heeft Edna honderden verpleegsters en verloskundigen opgeleid en is bij haar de kraamvrouwensterfte tot bijna nul gereduceerd. En dat bij ruim 26.000 bevallingen.  'Helaas hebben we dit jaar twee vrouwen verloren', geeft Edna aan. Het grootste probleem waar ze tegen aan loopt is dat familie, en dan vooral de mannen, het niet nodig vindt dat er een keizersnede wordt uitgevoerd. 'Door de oorlog en de ondervoeding hebben vrouwen te maken met een te smal bekken. Een normale bevalling is daarom niet altijd mogelijk.' Is een vrouw eenmaal in het ziekenhuis dan zal Edna alles op alles zetten om moeder en kind in leven te houden.

Vrouwen hebben haar nu niet meer nodig, zegt ze zelf. De vrouwen die ze opgeleid heeft, kwijten zich prima aan hun taak om zwangeren bij te staan. Edna zet zich nu in om tieners een zetje in de goede richting te geven. Door de burgeroorlog zijn er veel Somaliërs gevlucht. Edna vindt dat zij en vooral hun kinderen moeten zorgen dat ze meedraaien in de maatschappij van het land waar ze nu wonen. 'We moeten ze leren dat ze meer kunnen bereiken met vakkennis, dan met dealen en tasjes roven. Ik wil niet dat ze in de gevangenis terecht komen, ze moeten artsen en ingenieurs worden.' Volgens Edna moeten de kinderen niet de straat op worden gestuurd, waar ze met bendes in aanraking kunnen komen maar moeten vaders kun verantwoordelijkheid nemen en zich bezig houden met hun zonen. 'Daarmee moet je jong beginnen. Laat ze kennis maken met sport of geef ze de mogelijkheid hun creativiteit te ontdekken. Laat ze hun rolmodel vinden. Breng ze ook in contact met gelijkgestemden en wees een vriend voor ze. Zo ontdekken ze een wereld die het waard is te beschermen, in plaats van hem te vernielen.'

Kijk voor het laatste lokale nieuws uit Nissewaard op www.grootnissewaard.nl


<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=5226283&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=grootnissewaard.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=320" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>
Meer berichten
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=9768103&size=160x600&promo_sizes=120x600&cb=[CACHEBUSTER]&promo_alignment=center&referrer=grootnissewaard.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=320" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>

Adverteren op tv? Mail ons!

<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=5226285&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=grootnissewaard.nl&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=320" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>